Dit onderwerp heeft 253 reacties, en bestaat uit 11 pagina's. U bent momenteel op pagina 10 van 11.
De laatste reactie is geplaatst op 24-12-2010 22:06.
Verliefd op een collega.
- warom niet
kan tog geen kwaad ? - @ tik, egt klote mean, ik heb ook wel van dat soort momente, maar het erge is , of eigenlijk het goede, dat ze vanzelf weer overgaan, en dat je dan in tijden bent dat alles perfect gaat. Naja in iedergeval het komt vast wel weer goed, en ik weet zeker , voor elke meisje is er een jongen op deze wereld die zielsveel van je zal houden, of dat nou nu is, of over 10 jaar...
& to bothh,, tja ik weet niet, ik begrijp ook wel dat hij me niet mag voortrekke enzo dan, en dat het lastig ozu zijn, en dat er eenkleine kans i dat hij ook oets voor mij zou voelen, maar het is gwoon een beetje rare situatie XD haha vat het zelf ook no gniet helemaal en ga eerst is kijke wat me nog te wachten staat, als het me dan te lang gaat dure , kan ik altijd stappe onderneme ( hem vergeten / hem aanspreken ) ik ben namelijk niet het verlege type ofso, en ja I DONT CARE what people think/ say, ik bedoel van t blijft mijn leven =D
iig , mogt het wat worden, komen we er samen best uit hoe we het gaan doen enzo, ik ben slim, hij is slimmer en samen zijn we denk ik het slimst :$
voor werk zou het zowiezo geen probleme oplevere denk ik, en ja ik weet t egt niet majaaaa
- ja ik weet at het over gaat. maar voor hoelang. k heb al echt heel lang het idee dat ik alleen ben of dat ze niet van me houden.
ja ooit zou er wel iemand komen. maar tog voel ik ook wel een druk omdat een vriendin heeeel vaak zegt ja wnnr krijg jij nou een vriendje en aan de ene kant wil ik het niet eens. ik denk ook allleen aan de slechte dingen.
komt vast wel goed
en anders misschien hints of kijken hoe hij reageert als je bj andere collega's iets doet of meer aandacht geeft? of klooit - tuurlijk zijn er wel mensen die van je houden, en daarnaast is het allerbelangrijkste nog dat je van jezelf houdt !!
maar als je zelf eigenlijk niet eens een vriendje wil, en als het alleen maar die vriendin is die telkens zijkt, waarom zou je dan niet gewoon lekker afwachte, op een dag komt het vanzelf, ik bedoel van als je het misschien niet eens wil, dan zul je er niet eens van kunnen genieten.
ja dat kan ik inderdaad ook doen !! haha thnx voor de tip, maja ik ga niet overdrijve voordatie denkt dat ik die ander leuk vind ofso xD haha , i'll post tomorror, dan laat ik wete hoe het ging - Ik heb ook hetzelfde probleem..
Ik werk al meer dan 2 jaar in een Japans restaurant en sinds 4 weken werkt er een nieuwe jongen. Hij ziet er best wel leuk uit vind ik. Ik heb tot nu toe maar 4x met hem gewerkt, toevallig iedere week één keer. De eerste twee keren hadden we niet echt gepraat. Ik ben best verlegen en praat niet zo snel met nieuwe mensen. Hij kwam ook best stil over.
De 3e keer werken, hadden we wel iets meer contact. Af en toe zeiden we wat tegen elkaar en na het werken zaten wij en nog 2 anderen te praten over werk enso. Was wel gezellig.
Maar afgelopen donderdag werkten we weer samen. Toen merkte ik wel dat hij steeds meer contact zoekte. Hij hielp me een aantal keren met tafels afruimen. Ik was een keer tafel aan het afruimen en me dienblad zat toen vol met lege borden en glazen. Hij liep toen langs en hij vroeg of hij mij moest helpen. Toen zei ik: jaa wil je die dienblad wegbrengen? Toen zei hij op een sarcastische/grappig toon: jaa laat de jongens maar het zware werk doen. Ik moest daar wel om lachen. En later stonden er een aantal gerechten dat weggebracht moest worden. Hij stond daar en keek welke gerechten naar welk tafel moest en ik liep naar hem toe en ik keek mee. Toen pakte ik één gerecht en zei: ik ga wel naar tafel 9, die andere zijn voor jou (die moesten namelijk naar tafel 30) Dus hij: zo jij hoeft maar 1 gerecht te brengen en ik 3. Ikke: jaa jij hebt een dienblad in je handen en ik niet. Hij: okee volgend x pak ik ook geen dienblad. Wij allebei lachen Ik en paar collega's mochten eerder stoppen met werken dan hij. Toen ging ik me omkleden en eten, terwijl hij nog moest doorwerken. Toen waren alle klanten weg.. hij moest alleen nog paar tafels afruimen en te dekken. Vroeg hij opeens aan mij (terwijl er nog paar collega's waren): is er nog wat te eten in de keuken? Dus ik ging ff kijken en zei tegen hem: jaa er is nog klein beetje over. Hij: is het wel eetbaar? Ik: tuulak, alleen is het eten niet zo lekker. Hij: (me naam), ik ben teleurgesteld in je. Ik: ga zelf koken dan Hij: jaa als ik het kon. We zaten dus eigenlijk wel beetje te flirten met elkaar vond ik dan. Toen mocht hij ook stoppen met werken en inmiddels waren de andere collega's al naar huis gegaan. Alleen ik, hij en de manager waren er nog Hij wilde niet meer eten, want er was nix te eten volgens hem. Toen zei ik: jaa de koks hebben alles opgegeten. Hij: jaja Dus toen wilden we nar huis gaan, we liepen naar buiten. En toen vroeg hij opeens: heb je whatsapp? Hahahha. Ik zei jaa en we gingen toen onze nummers uitwisselen (a). En we moesten allebei naar de metrostation lopen. Dus liepen we samen en gingen eerst praten over werk enzo. Toen we bij het station waren moesten we allebei nog 5 min wachten. Hij moest de andere richting op dan ik. Dus toen gingen we nog even praten. Hij vroeg wat ik studeerde enzo en mij viel het wel op dat hij paar keer had gevraagd: welke dagen werk je meestal, welke dagen werk je volgend week of iets in die richting. (hmm.. wilt hij vaker met mij werken? hihi) Toen kwam zn metro en namen we gewoon afscheid van elkaar en zei hij: wel thuis.
Ik vond het echt een hele rare, maar wel leuke dag. Hij is eigenlijk de eerste (mannelijke) collega die mijn nummer heeft gevraagd, nja whatsapp dan haha komt op hetzelfde neer Dus toen hij dat vroeg schrok ik wel een beetje. Want ik had juist nooit verwacht dat het zo goed zou klikken tussen ons. Ik dacht dat ik helemaal geen kans maakte ofso hahah. Dusja ik begin hem wel klein beetje leuk te vinden. De volgende dag had ik helaas geen berichtje ofso gekregen. Toen ik klaar was met werken, had ik expres een foto van mn eten gemaakt en via whatsapp naar hem gestuurd ik kon het niet laten. en 2 min later stuurde hij een foto van zijn etensresten terug. Hij was ook aan het eten. Dus toen gingen we eventjes whatsappen met elkaar. Mja vandaag elkaar niet meer gesproken.
Is hij mss verlegen om een berichtje te sturen? of durft hij niet? Ik weet ook niet of hij aan me andere collega's ook hun nummer heeft gevraagd ofso. En ik kan moeilijk aan hun vragen: jaa heeft ... ook jouw nummer gevraagd? Maar ik vind wel dat hij meer contact met mij maakt dan met andere collega's (of mss verbeeld ik het me) 25e werken we weer samen, dus ja dan zal ik extra opletten hoe hij tegenover anderen doet 
Sorry voor mijn lange lange verhaal maar moest het ff kwijt - Aaah het klinkt heel lief en leuk, zit vast wel goed
Jongens zijn over het algemeen niet zo'n smser/msners/whatsappers (?ik ken het iig niet, maar het zal vast iets zijn waar jongens ook niet te actief mee bezig zijn haha). Hij vraagt niet voor niks je nummer, dat doet hij niet omdat hij je ''wel aardig'' vind. Maar ik zeg niet dat hij nu smoor op je is, maar een klik is er!
Je kunt hem best wel een berichtje sturen, maar niet teveel, dan wordt het opdringerig.
Ik zie hem weer met kerst. Ik had hem perongelijk een sms die voor een vriendin bedoelt was gestuurd haha, hij reageerde heel leuk en krabbelde me er later over. Toen hebben we een paar krabbels op en neer gestuurd, en dat was het...
