Dit onderwerp heeft 42 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 2.
De laatste reactie is geplaatst op 17-01-2011 13:06.
Verfrissend
- Ik weet niet of er hier mensen zijn die ooit in een zware depressie hebben gezeten... En die er ook weer helemaal bovenop zijn gekomen....
Maar ik wilde even melden dat het heerlijk is
Grappig hoe je dingen ineens anders ziet en benadert, hoe je weer met beide voeten aan de grond komt, en hoe je op een makkelijkere en logischere manier kunt omgaan met tegenslagen en vervelende situaties
Ik verbaas me er echt over hoe ik nu over alles denk, en hoe ik er mee omga Ik zie zelfs steeds vaker, dat ik mezelf tegenspreek op verschillende gebieden: tot bijna een jaar geleden was liefde kut, alles kut, niets leuk, alles negatief... Nu geef ik antwoorden die anderen vroeger aan mij gaven, maar die ik niet wilde aannemen
Ach ja, life is good huh
- Dat gevoel is erg herkenbaar...
Ik heb altijd heel veel van me afgeschreven... Tis grappig om zware stukken terug te lezen en er positieve stukken naast te leggen! Een wereld van verschil, terwijl het soms over hetzelfde gaat! - Ik heb het trouwens in filosofie gepost Moet er dus nog even iets filosofisch bijzetten
Eenmaal uit de depressie gekomen merk je, dat het niet de gebeurtenissen zijn die invloed op je hebben, maar het de manier is waarop je met de gebeurtenissen omgaat. Ofwel: daar waar ik eerst in de put zou geraken wanneer mijn vriend vreemdging, blijf ik nu positief en smijt ik hem de deur uit
Dat soort dingen
Er gebeuren nog steeds dezelfde dingen, maar doordat ik niet meer in een depressie zit ga ik er anders mee om....
Leuke stof tot nadenken
Mijn leven is hetzelfde gebleven, maar ik sta er anders in That's the point - gefeliciteerd ofzo
QUOTE (gummie @ Sun 2 Nov, 17:59)
Eenmaal uit de depressie gekomen merk je, dat het niet de gebeurtenissen zijn die invloed op je hebben, maar het de manier is waarop je met de gebeurtenissen omgaat. Ofwel: daar waar ik eerst in de put zou geraken wanneer mijn vriend vreemdging, blijf ik nu positief en smijt ik hem de deur uit
Dat soort dingen
Er gebeuren nog steeds dezelfde dingen, maar doordat ik niet meer in een depressie zit ga ik er anders mee om....
Leuke stof tot nadenken Mijn leven is hetzelfde gebleven, maar ik sta er anders in That's the point [/quote]
Voila: de essentie van Tao, yin en yang en al die andere crapBij mij is het eigenlijk omgekeerd!
Al 21 jaar gaat mijnleven op rolletjes, zat altijd lekker in mijn vel enzo.
Maar sinds college weer is begonnen dit jaar zit ik toch wel in een dip, gewoon niet lekker in mijn vel. En ik word daar echt gefokt van aangezien ik dat gewoon echt niet gewend ben.
QUOTE (Zephyr @ Sun 2 Nov, 18:15) Bij mij is het eigenlijk omgekeerd!
Al 21 jaar gaat mijnleven op rolletjes, zat altijd lekker in mijn vel enzo.
Maar sinds college weer is begonnen dit jaar zit ik toch wel in een dip, gewoon niet lekker in mijn vel. En ik word daar echt gefokt van aangezien ik dat gewoon echt niet gewend ben.
[/quote]
QUOTE (Zephyr @ Sun 2 Nov, 18:15) Bij mij is het eigenlijk omgekeerd!
Al 21 jaar gaat mijnleven op rolletjes, zat altijd lekker in mijn vel enzo.
Maar sinds college weer is begonnen dit jaar zit ik toch wel in een dip, gewoon niet lekker in mijn vel. En ik word daar echt gefokt van aangezien ik dat gewoon echt niet gewend ben.
[/quote]
Idd jongen, het is zwaar om wat te doen, ik zou denk ik een zelfmoordpoging ondernemen...QUOTE (KevinM @ Sun 2 Nov, 19:10) Idd jongen, het is zwaar om wat te doen, ik zou denk ik een zelfmoordpoging ondernemen... [/quote]
Interpreteren is niet je sterkste punt ofwel?
QUOTE (Zephyr @ Sun 2 Nov, 19:25) Interpreteren is niet je sterkste punt ofwel? [/quote]
Je moeder......QUOTE (KevinM @ Sun 2 Nov, 19:26) Je moeder...... [/quote]
Droeftoetertje.....QUOTE (Zephyr @ Sun 2 Nov, 19:28)
Droeftoetertje..... [/quote]
Nee jij, met je in een dip zitten van college
QUOTE (KevinM @ Sun 2 Nov, 19:34) QUOTE (Zephyr @ Sun 2 Nov, 19:28)
Droeftoetertje..... [/quote]
Nee jij, met je in een dip zitten van college
[/quote]
QUOTE (gummie @ Sun 2 Nov, 17:59) Ik heb het trouwens in filosofie gepost Moet er dus nog even iets filosofisch bijzetten
Eenmaal uit de depressie gekomen merk je, dat het niet de gebeurtenissen zijn die invloed op je hebben, maar het de manier is waarop je met de gebeurtenissen omgaat. Ofwel: daar waar ik eerst in de put zou geraken wanneer mijn vriend vreemdging, blijf ik nu positief en smijt ik hem de deur uit
Dat soort dingen
Er gebeuren nog steeds dezelfde dingen, maar doordat ik niet meer in een depressie zit ga ik er anders mee om....
Leuke stof tot nadenken Mijn leven is hetzelfde gebleven, maar ik sta er anders in That's the point [/quote]
daar draait het inderdaad om...
maar het punt is: je kan jezelf dit wel voorhouden als je depressief bent, maar het ook echt vóelen, dat is in zo'n situatie vreselijk moeilijk...iedereen die ooit depressief is geweest zal dat herkennen.
maar wel leuk om hier weer eens een positief bericht te lezenYep Sense.... Als ik datgene wat ik nu zeg te horen zou krijgen tijdens een zware depressie, dan gaat dat er dus echt niet in! Je hele belevingswereld is dan op de een of andere manier anders.
Sterker nog: mensen zeiden exact datgene wat ik nu zeg in dit topic, maar ik kon er gewoon helemaal niks mee
Maar goed....QUOTE (gummie @ Sun 2 Nov, 21:07) Yep Sense.... Als ik datgene wat ik nu zeg te horen zou krijgen tijdens een zware depressie, dan gaat dat er dus echt niet in! Je hele belevingswereld is dan op de een of andere manier anders.
Sterker nog: mensen zeiden exact datgene wat ik nu zeg in dit topic, maar ik kon er gewoon helemaal niks mee
Maar goed.... [/quote]
I know...
Dat is ook de reden dat je heel moeilijk met mensen kan praten over die 'ziekte'. Ze snappen niet dat dit meer is dan gewoon een dipje, en dat je niks kan met hun adviezen, omdat je belevingswereld idd. totaal anders is op dat moment.
Gevolg: irritaties en onbegrip waardoor je alleen nog maar verder in de put raakt...tis gewoon kut.ik heb 2 jaar geleden een depressie gehad... verschrikkelijk zeg... keb toen leren huilen... ik huilde nooit!! toen heb ik er wat afgejankt zeg... en denken, denken denken... over me zelf, over een jongen, over het leven... echt een mega dip!! had nergens zin meer in... maar nu ist weer goed!! keb meer zelfvertrouwen, kom nu voor mezelf op en trek me bekkie eg wel open nu en keb dr weer zin in!!
en gummie heeft gelijk... dr was wat in me leven gebeurd waarop ik niet wist hoe ik dr mee om moest gaan, nu zou ik die situatie heel anders aangepakt hebben.. idd... tis nie dat me leven anders is, maar dat je dr zelf anders weer in bent gekomen...
dus kommaar op.. life is good
Ben gelukkig nog nooit echt ongelukkig geweest of enige vorm van depressie gehad. Ben eigenlijk altijd wel vrolijk!
Zo nuchter mogelijk denken is voor mij de oplossing en niet te lang overal bij stil staan. Ook al gebeurt er nog zoveel. 
Tja, ik heb zelf ook gemerkt dat er een soort gat ligt tussen de belevingswereld van iemand in een depressie en de belevingswereld van iemand die daar niet in zit. Wat dan vooral pijn doet is de opmerking "Ik heb een nog een leven!" als je ruzie hebt die veroorzaakt wordt door jouw depressie Omdat je zelf het ide hebt geen leven te hebben, komt dit heel erg hard over. Het valt de anderen niet kwalijk te nemen, maar ik had toch altijd het gevoel niet begrepen te worden.... Je denkt gewoon anders over alles. Het valt ook niet uit te leggen ofzo: tis een gevoel. Eenzaamheid is het gevolg geweest bij mij toen. Ik had veel vrienden, maar was voor mijn gevoel toch altijd alleen
Ik kon wel uithuilen bij bepaalde personen, maar had niet het idee dat de ander me begreep. Nogmaals, dat ligt dan niet aan die ander, maar zo voelt het gewoon.
Ik heb vanaf mijn 17e in een depressie gezeten... Aanvankelijk nog niet zo'n zware: het werd met de dag erger zeg maar. Vijf jaar later zit ik vrolijk te typen dat het weer goed met me gaat Tel maar uit hoe lang dat voor je gevoel geduurd heeft. Vijf jaar = dan net een mensenleven
En uiteindelijk ben je zelf degene die er uit kan komen.
Nu mijn broer zwaar depressief is, vind ik het lastig om daarmee om te gaan. Ik weet namelijk wel hoe hij zich voelt, maar ik weet ook dat het van hem zelf afhangt of de depressie wel of niet zal verdwijnen.... Daar komt nog eens bij dat hij heel anders reageert dan ik als ik down was. Ik werd verdrieitg, was continu slachtoffer en op zoek naar liefde, die ik voor mijn gevoel niet heb kunnen vinden. Mijn broer wordt agressief en destructief. Hij snijdt zijn armen open en gooit met radio's enzo
Hmmmmm...... Hoe lullig het ook klinkt: ik vind mijn eigen gezondheid (geestelijk vooral) op dit moment belangrijker dan die van hem omdat ik weet dat ik hem niet kan helpen en dat het geen zin heeft om zelf ook weer in de put te gaan zitten
Het maakt je iig wel sterkerQUOTE (gummie @ Sun 2 Nov, 17:52) Grappig hoe je dingen ineens anders ziet en benadert, hoe je weer met beide voeten aan de grond komt... [/quote]
Fijn is dat jaQUOTE (Sense @ Sun 2 Nov, 20:37) Gummie, misschien zit het wel bij jullie in de familie, aangezien je broer het ook heeft...
Heb jullie ooit therapie gevolgd? [/quote]
Therapie?
Ik werd depressief na verschillende gebeurtenissen... Het had bij mij een duidelijk aanwijsbare oorzaak.
Bij mijn broer was dat nogal onduidelijk, want men dacht eerst aan borderline. Nu zijn ze daarop terug gekomen....
Ik denk dat niet zozeer het krijgen van de depressie erfelijk is bij ons, maar meer het gesloten karakter, perfectionisme en overgevoeligheid en het niet spreken over gevoelensQUOTE (gummie @ Sun 2 Nov, 21:45) Ik denk dat niet zozeer het krijgen van de depressie erfelijk is bij ons, maar meer het gesloten karakter, perfectionisme en overgevoeligheid en het niet spreken over gevoelens [/quote]
dat zijn dé karaktereigenschappen om een depressie mee te krijgen jaFashionscene is a division of Yourscene.nl. About us | Flyerzone | Contact | Handleiding | Wachtwoord?
